چون در قرآن مجيد فرموده كه : وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَالْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ ، * هر كه نگاهداشته شود از حرص وبخيلى نفس أو پس ايشانند فيروزى يا بندگان ، يعنى آنان كه خود را نگاهداشته باشند يا حقّ تعالى ايشان را نگاهداشته باشد از اين كه نفس ايشان حرص وبخيلى داشته باشند ايشان فيروزى يا بندگانند بخير وسعادت ، مراد از اين فقرهء مباركه اينست كه : هر كه زكاة مال خود را بدهد داخل آنهاست كه نگاهداشته شده از حرص وبخيلى هر چند جود وبخشندگى ديگر نداشته باشد . 8290 من تورّع عن الشّهوات صان نفسه . هر كه پرهيزگارى كند از خواهشها وهوسها نگاهدارد نفس خود را ، يعنى از بدبختى وزيان وخسران . 8291 من استأذن على اللَّه أذن له . هر كه اذن خواهد بر خدا اذن دهد مر أو را ، يعنى هر كه اذن خواهد از خدا كه داخل شود بر أو ونزد أو رود وراز گويد با أو اذن دهد خدا أو را ، يعنى هر كه اين معنى را خواهد اذن آن دارد وميسّرست آن از براي أو ، ومنعى نيست أو را از آن ، هر كه خواهد گو بيا وهر چه خواهد گو بگو * كبر وناز وحاجب ودربان درين درگاه نيست 8292 من قرع باب اللَّه فتح له . هر كه بكوبد در خدا را ، يعنى در رحمت أو را گشوده شود از براي أو . 8293 من اتّكل على الامانىّ مات دون أمله . هر كه اعتماد كند بر آرزوها بميرد نرسيده باميد خود ، مراد به « اعتماد بر آرزوها » اينست كه اعتقاد حصول آنها داشته باشد بسعى وتدبير خود پس آدمي اگر اميدى